دغدغه ی زمان

«دغدغه زمان: جهان چگونه دلمشغول زمان شد» اثر سایمون گارفیلد، کتابی است که به بررسی چگونگی تبدیل زمان از پدیده‌ای طبیعی به نیرویی دیکته‌کننده در زندگی بشر پرداخته و روایتی جذاب از تکامل وسواس انسان نسبت به زمان ارائه می‌دهد. گارفیلد نشان می‌دهد که چگونه بشر در ۲۵۰ سال گذشته، از زمان‌سنجی تقریبی بر اساس خورشید و ناقوس کلیسا به زمان اتمی دقیق و همه‌جایی گوشی‌ها و کامپیوترها رسیده است. او با داستان‌های متنوعی از تأثیر راه‌آهن در استانداردسازی زمان گرفته تا تلاش شاهزاده‌ای برای متوقف کردن زمان، نشان می‌دهد که چگونه زمان از چیزی منفعل به نیرویی تهاجمی تبدیل شده که زندگی ما را دیکته می‌کند.
گارفیلد در «دغدغه زمان» به بررسی جنبه‌های فرهنگی و عملی زمان می‌پردازد و پرسش‌های مهمی را مطرح می‌کند: آیا ما در وسواس خود نسبت به زمان دیوانه شده‌ایم؟ آیا زمان را کنترل کرده‌ایم یا خودمان اسیر نظام‌های زمانی‌ای شده‌ایم که ساخته‌ایم؟ او با سبک شوخ و پر از حکایت‌های تاریخی، به موضوعاتی مانند تأثیر تقویم انقلابی فرانسه، رقابت ساعت‌سازان سوئیسی و بریتانیایی، موسیقی، عکاسی، ورزش و مدیریت زمان می‌پردازد. کتاب مجموعه‌ای از داستان‌های جذاب است که هر کدام به نوبه‌ی خود نشان می‌دهند چگونه زمان بر زندگی ما تأثیر گذاشته و چگونه ما را وادار به سرعت و دقت بیشتر کرده است.
یکی از ویژگی‌های بارز «دغدغه زمان» این است که گارفیلد توانسته است موضوعی به ظاهر خشک و فنی را به روایتی زنده و جذاب تبدیل کند. او با بررسی شخصیت‌ها و رویدادهای مختلف، از مخترعان و دانشمندان گرفته تا هنرمندان و ورزشکاران، نشان می‌دهد که چگونه زمان بر همه‌ی جنبه‌های زندگی ما تأثیر گذاشته است و با نثری ساده و قابل فهم، به خواننده کمک می‌کند تا درک بهتری از رابطه‌ی خود با زمان پیدا کند و به این فکر کند که آیا واقعا نیاز است همیشه در شتاب باشیم یا می‌توان لحظاتی را برای درنگ کردن و اندیشیدن پیدا کرد. گارفیلد با بررسی فرهنگ مدرن و خستگی ناشی از شتاب مدام، نشان می‌دهد که چالش اصلی انسان امروز، نه کمبود ثانیه‌ها، بلکه از دست رفتن کیفیت زیستن در لحظه است.